30 กันยายน 2545 คือกำหนดเส้นตายการยื่นเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาครึ่งปี (ภ.ง.ด.94) (อีกแล้ว!)

สำหรับภาครัฐก็คงจะยิ้มแย้มแจ่มใส

ประหนึ่งใกล้วันเงินเดือนออก…แต่สำหรับอารมณ์ผู้เสียภาษีคงเป็นตรงกันข้าม เพราะต้องเผชิญกับเจ้าหนี้

(ซึ่งหลีกหนีไม่ได้ซะด้วย!)

1. ใครบ้างที่เข้าข่ายต้องยื่น ภ.ง.ด.94

แต่…ทุกสรรพสิ่งต้องมีหนทางแก้ไข จุดอ่อนของกฎหมายเป็นอย่างไร

ช่องว่างอยู่ตรงไหน…เราลองมาช่วยกันหาวิธีประหยัดภาษีกันดีกว่า!

ประมวลรัษฎากร ได้บัญญัติหลักเกณฑ์ไว้ในมาตรา 56 ทวิ ดังนี้ครับ

มาตรา 56 ทวิ เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีก่อนถึงกำหนดเวลาตามมาตรา 56

ให้ผู้มีหน้าที่ยื่นรายการตามมาตรา 56 มาตรา 57 มาตรา 57 ทวิ และมาตรา 57 ตรี

ยื่นรายการตามแบบที่อธิบดีกำหนดแสดงรายการเงินได้เฉพาะตามมาตรา 40(5)(6)(7) หรือ (8)

ไม่ว่าจะมีเงินได้ประเภทอื่นรวมอยู่ด้วยหรือไม่

ที่ได้รับตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนมิถุนายนภายในเดือนกันยายนของทุกปีภาษี

เงินได้ตามมาตรา 40(5) ตามวรรคหนึ่ง ไม่รวมถึงเงินกินเปล่า เงินช่วยค่าก่อสร้าง เงินค่าซ่อมแซม

ค่าแห่งอาคารหรือโรงเรือนที่ได้รับกรรมสิทธิ์

การยื่นรายการตามวรรคหนึ่ง ให้คำนวณภาษีตามมาตรา 48 โดยหักลดหย่อนตามมาตรา 47

ให้กึ่งหนึ่งและชำระภาษีถ้ามี พร้อมกับการยื่นรายการนั้นต่อเจ้าพนักงานตามมาตรา 56

ภาษีที่ชำระตามวรรคสาม ให้ถือเป็นเครดิตในการคำนวณภาษีที่ต้องชำระตามมาตรา 57 จัตวา

จากตัวบทดังกล่าว อธิบายหลักเกณฑ์ได้ดังนี้ครับ

(1.) ผู้มีหน้าที่เสียภาษี มีเพียง 5 กลุ่ม ตามนัยมาตรา 40(5)-(8) แห่งประมวลรัษฎากร ดังนี้ครับ

มาตรา 40(5) ได้แก่ ผู้มีเงินได้จากการให้เช่าทรัพย์สิน (ไม่ว่าจะเป็นสังหาริมทรัพย์หรืออสังหาริมทรัพย์)

แต่ไม่รวมถึงเงินกินเปล่า (แป๊ะเจี๊ยะ) เงินช่วยค่าก่อสร้าง ค่าซ่อมแซม

และค่าแห่งอาคารหรือโรงเรือนที่ได้รับกรรมสิทธิ์

มาตรา 40(6) ได้แก่ ผู้มีเงินได้จากวิชาชีพอิสระ 6 ประเภทคือ นักกฎหมาย ผู้ประกอบโรคศิลปะ วิศวกร

สถาปนิก ผู้สอบบัญชี และประณีตศิลปกรรม

มาตรา 40(7) ได้แก่ การประกอบกิจการรับเหมา ซึ่งผู้รับเหมาต้องลงทุนด้วยการจัดหาสัมภาระในส่วนสำคัญ

นอกจากเครื่องมือ

มาตรา 40(8) ได้แก่ ผู้ประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การเกษตร การอุตสาหกรรม การขนส่ง

และการอื่นนอกจากที่ระบุไว้ในมาตรา 40(1) ถึง (7)

(2.) ฐานภาษีและวิธีคำนวณภาษี คือ เงินได้พึงประเมิน (ตามเกณฑ์เงินสด) ที่ได้รับตั้งแต่ 1 มกราคม 2545-30

มิถุนายน 2545

โดยคำนวณตามสูตร

ขั้นที่ 1 การคำนวณภาษีครึ่งปีตามวิธีที่ 1

เงินได้พึงประเมิน (ม.ค.-มิ.ย.45) xx

หัก ค่าใช้จ่าย (เหมาหรือจริง) xx

เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย xx

หัก ค่าลดหย่อนได้กึ่งหนึ่ง xx

เงินได้สุทธิ xx

ภาษีที่ต้องชำระ (5%-37%) xx (1)

ขั้นที่ 2 การคำนวณภาษีครึ่งปีตามวิธีที่ 2

เงินได้พึงประเมินที่ได้รับ (ม.ค.-มิ.ย.45) xx

คูณ อัตราภาษี 0.5%

ภาษีที่ต้องชำระ xx (2)

นำผลลัพธ์ตาม (1) เปรียบเทียบกับ (2) แล้วชำระเงินภาษีตามยอดที่สูงกว่า

แต่ทั้งนี้สามารถหักเครดิตภาษีที่ถูกหัก ณ ที่จ่ายไว้ ในช่วงมกราคม- มิถุนายน 2545 ได้

(3) เกณฑ์ขั้นต่ำที่ต้องยื่นแบบ ภ.ง.ด.94

เกณฑ์ขั้นต่ำของเงินได้พึงประเมินที่ได้รับในช่วงมกราคม-มิถุนายน 2545 ซึ่งเข้าข่ายต้องยื่นแบบ ภ.ง.ด.94

จะใช้เกณฑ์เดียวกันและเท่ากันกับการยื่นแบบตอนปลายปี (ภ.ง.ด.90) คือ

- กรณีสมรส ต้องมีเงินได้ตั้งแต่ 60,000 บาทขึ้นไป

- กรณีโสด รวมถึงกรณีเป็นคณะบุคคล หรือห้างหุ้นส่วนสามัญ คือ 30,000 บาทขึ้นไป หมายความว่า

ผู้ใดมีเงินได้ตามมาตรา 40(5) - (8) (ไม่รวมถึงเงินได้ตามมาตรา 40(1) - (4) (ถ้ามี)) ไม่ถึงยอดเงินดังกล่าว

ก็ไม่ต้องยื่นแบบ ภ.ง.ด.94 ในปีภาษีนั้น

(4.) กำหนดเวลายื่นแบบ

ตามกฎหมาย (มาตรา 56 ทวิ) ระบุให้ยื่นแบบ ภ.ง.ด.94 ภายในเดือนกันยายนของทุกปี ซึ่งในปีนี้ คือ

วันจันทร์ที่ 30 กันยายน 2545 ซึ่งตรงกับวันทำงาน จึงถือเป็นกำหนดเส้นตายจริงๆ เลื่อนไม่ได้

หากผู้ใดมิได้ยื่นภายในกำหนด ก็จะต้องรับผิดชำระเงินเพิ่มตามมาตรา 27 เป็นเงิน 1.5% ต่อเดือน

หรือเศษของเดือน และมีโทษปรับอาญาตามมาตรา 35 ไม่เกิน 2,000 บาท

(5.) การผ่อนชำระ

กรณีมียอดเงินภาษีที่ต้องชำระตามแบบ ภ.ง.ด.94 ตั้งแต่ 3,000 บาทขึ้นไป

ผู้เสียภาษีมีสิทธิขอผ่อนชำระภาษีเป็น 3 งวดๆ ละเท่าๆ กัน (มาตรา 64) โดยใช้แบบ บช.35 ดังนี้ครับ

งวดที่ 1 ชำระพร้อมกับการยื่นแบบ ภ.ง.ด.94 ภายในวันที่ 30 กันยายน 2545

งวดที่ 2 ชำระภายใน 1 เดือน นับแต่วันที่ต้องชำระงวดที่ 1 (31 ตุลาคม 2545)

งวดที่ 3 ชำระภายใน 1 เดือน นับแต่วันที่ต้องชำระงวดที่ 2 (30 พฤศจิกายน 2545)

แต่กรณีที่ผู้เสียภาษีมิได้ผ่อนชำระงวดใดงวดหนึ่งตามเกณฑ์ดังกล่าว ก็จะหมดสิทธิผ่อนชำระเป็นรายงวด

และจะต้องเสียเงินเพิ่มตามมาตรา 27 ในอัตรา 1.5% ต่อเดือน สำหรับเงินภาษีของงวดที่เหลือ

กรณียื่นแบบ ภ.ง.ด.94 เกินกำหนดเวลา ท่านไม่มีสิทธิผ่อนชำระภาษีตามนัยมาตราดังกล่าว

2. ตัวอย่างการคำนวณภาษีตามแบบ ภ.ง.ด.94

ตัวอย่าง 1 เบนซี่ นางเอกละครชื่อดัง มีรายได้จากการแสดงภาพยนตร์โทรทัศน์ เรื่อง โดเรมี-สะใภ้ไร้ศักดินา

ในช่วงครึ่งปีแรกของปี 2545 เป็นเงิน 600,000 บาท

และมีรายได้จากการจำหน่ายเครื่องสำอางรักษาผิวและสิวไฝฝ้า ช่วงมกราคม-มิถุนายน 2545 รวม 800,000

บาท ภาระภาษีของ เบนซี่ ตามแบบ ภ.ง.ด.94 เป็นดังนี้

การคำนวณภาษีวิธีที่ 1

(1) เงินได้จาก นักแสดงสาธารณะ 600,000 บาท

หัก ค่าใช้จ่ายเหมา 300,000 บาท

เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย 300,000 บาท

(2) เงินได้จากการขายเครื่องสำอาง 800,000 บาท

หัก ค่าใช้จ่ายเหมา 70% 560,000 บาท

เงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย 240,000 บาท

รวมเงินได้หลังหักค่าใช้จ่าย 1 + 2 เท่ากับ 540,000 บาท

หัก ค่าลดหย่อนส่วนตัว 15,000 บาท

เงินได้สุทธิ 525,000 บาท

ภาษีเงินได้ที่ต้องชำระ 47,500 บาท

การคำนวณภาษีตามวิธีที่ 2

เงินได้จากนักแสดงสาธารณะ 600,000 บาท

เงินได้จากการขายเครื่องสำอาง 800,000 บาท

รวมเงินได้ก่อนหักรายจ่าย 1,400,000 บาท

ภาษีเงินได้ 5/1000 x 1,400,000 7,000 บาท

กล่าวโดยสรุป…

เบนซี่ ต้องเสียภาษีตามวิธีที่ 1 เป็นเงิน 47,500 บาท

จากตัวอย่างข้างต้นเป็นการเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาครึ่งปีในสไตล์ เบนซี่-โดเรมี คือ

ไม่มีการวางแผนภาษีใดๆ เลย…นี่ถ้า เบนซี่ เข้าใจวิธี ก็น่าจะประหยัดภาษีได้ไม่น้อย

ที่มา.....หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ